آلودگی صوتی  

الان داشتم این مطلب بی بی سی رو در مورد آلودگی صوتی میخوندم. کسانی که انگلستان زندگی میکنن یا حداقل یه بار اینجا اومدن احتمالاْ متوجه شدن که معمولاْ اینجا کسی توی خیابون بوق نمیزنه مگر اینکه یه نفر برای مثال بیاد وسط خیابون و روش به طرف مقابل باشه و یا اینکه طرف مقابلش متوجه حضورش توی جاده نباشه و خلاصه خیلی کم پیش میاد که توی خیابون ها صدای بوق بشنوید.

حقیقتش دلم برای تهرانی های بیچاره میسوزه که صبح تا شب صدای بوق توی خیابون سرشون رو میخوره. اصلاْ معلوم نیست این فرهنگ بوق زدن از کجا اومده که ملت هم دست بردارش نیستن. یادمه یه بار تهران سوار تاکسی شدم. راننده تاکسیه یه دستش به فرمون بود یه دستش به بوق و هر بیست متر یه بار یه بوق میزد :)) 

چند روز پیش توی یه ایستگاه منتظر اتوبوس وایساده بودم. چند تا اتوبوس پشت سر هم به صف پارک کرده بودن. اتوبوس یکی به آخر مونده میخواست بیاد بیرون و خلاصه آخریه مجبور شد دنده عقب برگرده که جا برای اون یکی باز بشه. راننده اتوبوس آخریه یه آقای آفریقایی بود که احتمالاْ چند سالی بیشتر از اقامتش توی انگلیس نمیگذشت و به احتمال زیاد تازه راننده اتوبوس شده بود.

یه چند متر اونطرف تر هم چند تا راننده اتوبوس انگلیسی وایساده بودن داشتن حرف میزدن. این یارو موقع دنده عقب گرفتن هی چپ و راست بوق میزد که مثلاْ اگه کسی پشت سرشه  متوجه بشه و بره کنار. این انگلیسی ها اول خندشون گرفته بود که این یارو چرا اینطوری میکنه اما بعد از ۴-۵ تا بوق یکیشون اعصابش خورد شد رفت پشت اتوبوسه به راننده فرمون بده که دیگه بوق نزنه اما یارو که دست بردار نبود که :)) هی بوق بوق بوق تا بلاخره اتوبوس جلوییش راه افتاد رفت.

خلاصه این مقاله منو یاد اون جریان و ایران انداخت.

[July 26, 2005 05:22 PM]

[ Comments :5: ]